Strona Główna BIP Strona Główna
► Ponowne Wykorzystanie Informacji
 

Zasady ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego

Zasady oraz tryb ponownego wykorzystywania informacji publicznej określone zostały w ustawie z dnia 25 lutego 2016 r.  o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego.
Ustawa implementuje zasady ponownego wykorzystywania wyznaczone w dyrektywie 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 roku w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego zmienionej dyrektywą 2013/37/UE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 26 czerwca 2013 roku zmieniającą dyrektywę 2003/98/WE w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego.
Przez informację sektora publicznego należy rozumieć każdą treść lub jej część, niezależnie od sposobu utrwalenia, czy to w postaci papierowej, elektronicznej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej, będącej w posiadaniu urzędu (art. 2 ust. 1 ustawy).
Przez ponowne wykorzystywanie należy rozumieć wykorzystywanie przez osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "użytkownikami", informacji sektora publicznego, w celach komercyjnych lub niekomercyjnych innych niż pierwotny publiczny cel, dla którego informacja została wytworzona (art. 2 ust. 2 ustawy).

I. Warunki ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego.

Warunkiem ponownego wykorzystywania upublicznionych informacji sektora publicznego jest przestrzeganie:
1) obowiązku poinformowania o źródle, czasie wytworzenia i pozyskania informacji publicznej;
2) obowiązku informowania o przetworzeniu informacji ponownie wykorzystywanej;
3) obowiązku poinformowania o nazwisku, imieniu lub pseudonimie twórcy lub artysty wykonawcy, w przypadku ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, mających cechy utworu lub przedmiotu praw pokrewnych w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych lub stanowiących bazę danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
o ochronie baz danych oraz spełnieniu ewentualnie innych warunków wynikających
z przysługujących majątkowych praw autorskich lub prawa pokrewnych.

Wojskowa Komenda Uzupełnień w Nowym Targu nie ponosi odpowiedzialności za:

1) przetworzenie informacji przez podmioty trzecie;
2) ponowne wykorzystywanie udostępnionej lub przekazanej informacji sektora publicznego w sposób naruszający obowiązujący porządek prawny.

II. Informacja o wysokości opłat za ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego.

Informacja sektora publicznego jest udostępniana lub przekazywana w celu ponownego wykorzystywania, co do zasady, bezpłatnie (art. 16 ustawy).
Urząd może nałożyć opłatę za ponowne wykorzystywanie, jeżeli przygotowanie lub przekazanie informacji w sposób lub formie wskazanych we wniosku wymaga poniesienia dodatkowych kosztów. Ustalając wysokość opłaty, uwzględnia się koszty przygotowania lub przekazania informacji sektora publicznego w określony sposób i w określonej formie, a także inne czynniki, które będą brane pod uwagę przy rozpatrywaniu nietypowych wniosków
o ponowne wykorzystanie, które mogą mieć wpływ w szczególności na koszt lub czas przygotowania lub przekazania informacji. Łączna wysokość opłaty nie może przekroczyć sumy kosztów poniesionych bezpośrednio związanych z przygotowaniem lub przekazaniem informacji publicznej celem ponownego wykorzystania w określony sposób i w określonej formie (art. 17 ust. 1 i 2 ustawy).
W przypadku umożliwienia ponownego wykorzystywania, w sposób stały i bezpośredni w czasie rzeczywistym, informacji sektora publicznego gromadzonych i przechowywanych w systemie teleinformatycznym, wnioskodawca zobowiązany może zostać do uiszczenia opłaty uwzględniającej koszty wynikające z dostosowania systemu teleinformatycznego oraz warunków technicznych i organizacyjnych do realizacji wniosku o ponowne wykorzystywanie (art. 19 ustawy).

Wniosek o ponowne wykorzystywanie składa się, jeśli informacja (art. 21 ustawy):

1) nie została udostępniona w BIP;
2) została udostępniona w sposób inny niż określony w pkt 1 i nie zostały określone warunki ponownego wykorzystywania lub opłaty za ponowne wykorzystywanie albo nie poinformowano o braku takich warunków lub opłat;
3) będzie wykorzystywana na warunkach innych niż zostały dla tej informacji określone;
4) została udostępniona lub przekazana na podstawie innych ustaw określających zasady i tryb dostępu do informacji sektora publicznego.

Wnioskodawca jest zobowiązany zamieścić we wniosku o ponowne wykorzystywanie następujące informacje:
1) nazwa podmiotu zobowiązanego;
2) informacje o wnioskodawcy: imię i nazwisko albo nazwa oraz adres do dostarczenia odpowiedzi do wnioskodawcy albo pełnomocnika wnioskodawcy w sposób lub w formie wskazanych we wniosku;
3) wskazanie informacji sektora publicznego, która będzie ponownie wykorzystywana,
a jeżeli jest już udostępniona lub przekazana, warunki, na których ma być ponownie wykorzystywana oraz źródło udostępnienia lub przekazania;
4) wskazanie celu ponownego wykorzystywania (komercyjny albo niekomercyjny),
w tym określenie rodzaju działalności, w której informacje sektora publicznego będą ponownie wykorzystywane, w szczególności wskazanie dóbr, produktów lub usług;
5) wskazanie formy przygotowania informacji sektora publicznego, a w przypadku postaci elektronicznej, także wskazanie formatu danych;
6) wskazanie sposobu przekazania informacji sektora publicznego, o ile nie została udostępniona lub przekazana w inny sposób, albo sposobu dostępu do informacji gromadzonych w systemie teleinformatycznym;
7) wskazanie okresu, nie dłuższego niż 12 m-cy, przez który podmiot zobowiązany będzie umożliwiał ponowne wykorzystywanie w sposób stały i bezpośredni w czasie rzeczywistym (art. 21 ustawy).

Termin rozpatrzenia wniosku o ponowne wykorzystywani.
Jeśli wniosek nie spełnia warunków formalnych, wzywa się wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wraz z pouczeniem, że nieusunięcie braków w ciągu 7 dni od dnia otrzymania wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania (art. 21 ust. 6 ustawy).
Czas na rozpatrzenie przez podmiot zobowiązany wniosku o ponowne wykorzystywanie wynosi 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli wniosku nie można rozpatrzyć w ciągu 14 dni, podmiot zobowiązany zawiadamia w tym terminie wnioskodawcę o przyczynach opóźnienia oraz o terminie, w jakim rozpatrzy wniosek, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 22 ustawy).

III. Informacja o przysługujących środkach prawnych w przypadku odmowy wyrażenia zgody na ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego oraz prawie do sprzeciwu.

Wnioskodawca, który otrzymał ofertę z warunkami ponownego wykorzystywania lub informację o wysokości opłat za ponowne wykorzystywanie może w terminie 14 dni od dnia otrzymania oferty złożyć sprzeciw z powodu naruszenia przepisów ustawy albo zawiadomić podmiot zobowiązany o przyjęciu oferty. Brak zawiadomienia o przyjęciu oferty w terminie 14 dni od dnia otrzymania oferty jest równoznaczny z wycofaniem wniosku. W przypadku otrzymania sprzeciwu podmiot zobowiązany, w drodze decyzji, rozstrzyga o warunkach ponownego wykorzystywania lub o wysokości opłat za ponowne wykorzystywanie (art. 23 ust.2-3 ustawy).

Rozstrzygnięcia o odmowie ponownego wykorzystywania podejmowane są w formie decyzji administracyjnych, na które służy odwołanie zgodnie z pouczeniem w treści decyzji.
W przypadku wydania decyzji o odmowie ponownego wykorzystania informacji sektora publicznego albo decyzji o warunkach ponownego wykorzystania lub o wysokości opłat za ponowne wykorzystywanie, w zakresie nieuregulowanym ustawą o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego, zastosowanie mają przepisy ustawy  z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 j.t. ze zm.).
Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o ponowne wykorzystywanie stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270, z późn. zm.), z tym że:
1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi;
2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 25 ustawy).

Prawo do dostępu do informacji sektora publicznego podlega ograniczeniom w następujących przypadkach:
1) na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 6 ust. 1 ustawy);
2) ze względu na ochronę prywatności osoby fizycznej lub tajemnicy przedsiębiorcy (art. 6 ust. 2 ustawy);
3) jeśli dostęp do informacji sektora publicznego ograniczono na podstawie innych ustaw (art. 6 ust. 3 ustawy);
4) gdy wytwarzanie informacji sektora publicznego przez podmioty zobowiązane nie należy do zakresu ich zadań publicznych określonych prawem (art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy);
5) gdy informacje sektora publicznego związane są z depozytami znajdującymi się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, o ile ich właściciele umownie wyłączyli możliwość ich udostępniania lub przekazywania w całości lub w określonym zakresie (art. 6 ust.4 pkt 2 ustawy);
6) gdy dotyczy informacji sektora publicznego, do których prawa autorskie i prawa pokrewne (ustawa z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych), prawa do baz danych (ustawa z dnia 27 lipca 2001 roku o ochronie baz danych), prawa do odmian roślin (ustawa z dnia 26 czerwca 2003 roku o ochronie prawnej odmian roślin),  prawa własności przemysłowej (ustawa z dnia 30 czerwca 2000 roku – Prawo własności przemysłowej) lub prawa własności przemysłowej podlegającego ochronie na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa Unii Europejskiej, przysługują podmiotom innym niż podmiot zobowiązany (art. 6 ust.4 pkt 3 ustawy).

Podmiot zobowiązany  nie ma obowiązku tworzenia informacji sektora publicznego, ich przetwarzania w sposób lub w formie wskazanych we wniosku o ponowne wykorzystywanie oraz sporządzania z nich wyciągów, jeżeli wymagać to będzie podjęcia nieproporcjonalnych działań przekraczających proste czynności (art. 10 ust. 2 ustawy).